मार्ग प्रगतीचा खुणावत गेला
गंध मातीचा दुरावत गेला

वाट ध्येयाची बरोबर होती
अर्थ ध्येयाचा वहावत गेला

पाहिली साधीसुधी मी स्वप्ने
भार त्यांचाही दुखावत गेला

राहिली दुःखे मनातच माझी
आपली जो तो सुनावत गेला

पालकांनी कार्य केले त्यांचे
‘खो’ दिला अन् पाल्य धावत गेला

लागलेले हे सुतक जीवनभर
श्वास जो आला, दगावत गेला

© भूषण कुलकर्णी