ओळखू मज कसे?
गूढ हे आरसे

ठेच पुढच्यास अन्
वाटते हायसे

आठवांनी धरे
वेदना बाळसे

पायवाटा कमी
खूप त्यांवर ठसे

हीच चिंता सदा
कोण आम्हा हसे?

चेहरे भरजरी
आत ना फारसे

फक्त काया इथे
दूरवर मन वसे

जे न देखे रवी
तेच हे कवडसे

© भूषण कुलकर्णी