सोबती होते तरीही एकटे वाटायचे
दूर असलेलेच कोणी आपले वाटायचे

यार, जाणवलीच नाही बिलगलेली पौर्णिमा
दूर जे चमकायचे ते चांदणे वाटायचे

केवढ्या उशिरा समजले की तिथे होते झरे!
त्या ठिकाणी रोज सगळे कोरडे वाटायचे!

आज अंधारात त्यांची पाहिजे सोबत मला
भरदुपारी जे निकामी काजवे वाटायचे

ऐकुनी विश्वासही बसणार नाही रे तुझा
काय सांगू, कोण तेव्हा सोयरे वाटायचे

बाळकृष्णाची छबी दिसली मला त्याच्यामधे
राग आल्यावर कधी ते कारटे वाटायचे

लाभली दृष्टी नवी जेव्हा तुला मी पाहिले
मात्र पूर्वी प्रेम म्हणजे आंधळे वाटायचे

© भूषण कुलकर्णी