निखारे

काय मागे राहिले चालताना
मी न मागे पाहिले चालताना

राहिले नाही कुणी सोबती ते
त्यांस मागे टाकिले चालताना

थांबले तेथेच का पाय दोन्ही?
आपसी जे गुंतिले चालताना!

मी पुढे का तू पुढे हेच चाले
पाय वेडे भांडिले चालताना!

वाटला होता भिकारी जगाला
दान शब्दांचे दिले चालताना

काल ज्यांनी दाविली वाट होती
आड माझ्या ठाकिले चालताना

जाळती वाटेतल्या आडकाठ्या
ते निखारे पेटिले चालताना…

© भूषण कुलकर्णी

Leave a comment