जीव माझा फार हल्ली गुंततो मागे
वर्तमानाच्या क्षणांना सोडतो मागे

धावण्याचा वेग माझा हा खरा नाही
धावतानाही नजर मी फिरवतो मागे

फूल-काट्यांचे जिथे भांडण सुरू होते
नेमका मुद्दा ‘कळी’चा राहतो मागे

बोलणे त्याचे मनावर घ्यायचे नाही
जो कुणाची पाठ फिरता बोलतो मागे

रीत प्रगती मोजण्याची ही बरी नाही
कोण कोणाला कितीने टाकतो मागे

वाट चुकण्याची भिती नाही पुढे जाता
जर कुणीतर वाट माझी पाहतो मागे

© भूषण कुलकर्णी