आनंदयात्री व्हायचे आहे कसे समजायला
कोणासही लागू नये आयुष्यभर थांबायला

त्यांनी दिली सोडून जेव्हा बोलताना पायरी
माझ्याकडे काहीच नाही राहिले बोलायला

सोडू नका इतक्यात कोण्या काजव्याची संगती
अद्यापही अवकाश आहे सूर्य तो उगवायला

बाहेर येती भूतकाळी गाडलेले कोळसे
भेटू नये मज वेळ इतका अंतरी शोधायला

वाचायला सोप्याच गाथा संतहो रचल्या तुम्ही
पण जन्म जातो माणसाचा अंतरी बाणायला

© भूषण कुलकर्णी