छोट्याछोट्या गोष्टींवरुनी रुसते, रडते, फुगते
बहीण माझी तेव्हा छोटी मुलगी वाटत असते

विविध विषयांवरती चर्चा मोकळेपणे करते
मैत्रीण जिवाभावाची मज बहिणीमध्ये मिळते

कधीकधी वेगळ्या विचारांची बाजू दाखवते
बहीण छोटी तेव्हा नकळत मोठी होउन जाते

परगावी मी असताना सारखी चौकशी करते
माझ्या बहिणीमध्ये तेव्हा वत्सल आई येते

आईबाबांची, मोठ्यांची समजुत घालत असते
बहीण तेव्हा भक्कमसा आधार घराचा बनते

इतके सारे करताना ती मधेच “भैया” म्हणते
धाकटीच ती बहीण आहे, पुन्हा मला आठवते!

© भूषण कुलकर्णी