शेवटी संपले युद्ध
की मागे उरले पाप?
होईल तुझा कुलनाश
गांधारी देते शाप

द्वारका उभी द्वीपावर
रणभूमी पासुन दूर
मदिरेची धुंदी चढते
ललनांचे मादक सूर

सोन्याची उडते धूळ
बलशाली यादव वीर
काळाला सांगे छाती
धर तीन तपांचा धीर

मग कृष्णपुत्र सांबाने
अपमान ऋषींचा केला
ये, प्रलय होउदे आता
काळाला कृष्ण म्हणाला

शरदाच्या चांदणराती
मदमस्त जाहले लोक
अन दूर तिथे मुरलीवर
भैरवी वाजते, ऐक

कृतवर्मा, सात्यकि लढले
अन सोबत यादव सगळे
हतबुद्ध उभा बलराम
मृतदेह कुळाचे पडले

उद्धवा, सोड हे बंधन
श्रीकृष्ण सांगतो गीता
वाल्याचा लागुन बाण
योगीही निघे दिगंता

जा, धनंजया घेउन ये
यादवकुलस्त्रिया मुलांना
अन आठव तूही गीता
द्वारकापुरी बुडताना

-भूषण कुलकर्णी

एक्स म्हणजे एक्स असते
एक्स ला दुसरं नाव नसतं
बऱ्याच गणितांमधे एक्स दिसते
हमखास…

काही गणितं सुटतात
एक्स ची किंमत कळते
एक्स कधी असते रियल, कधी इमॅजिनरी
कधी कॅाम्प्लेक्स – थोडं रियल, थोडं इमॅजिनरी
कधी रॅशनल, कधी इर्रेशनल
कधी पूर्ण, तर कधी फ्रॅक्शनल
कधी धन, कधी ऋण
कधी वाटते किंमत शून्य…

काही गणितं सुटणारी नसतात
कधीही…
आणि काही गणितं सुटली तरी
एक्स च्या अनेक किमती कळू शकतात
एक्स ची जेवढी पॅावर असेल, तेवढ्या…
टेक्निकली !?!

-भूषण कुलकर्णी

तुझ्या दिव्यतेचा | लाभो एक क्षण |
आयुष्य तारण | त्याचसाठी ||

चरणधुळीचा | एक लाव टिळा |
जीवनाची शिळा | धन्य व्हावी ||

झाडेन आश्रम | वेचेन मी बोरं |
कार्य हेही थोर | तुझ्यामुळे ||

युद्ध किंवा शांती | तुझ्या इच्छेवरी |
आधी ये रे घरी | विदुराच्या ||

पाहिले रे युद्ध | पुरे झाले आता |
सांग देवा गीता | उद्धवासी ||

© भूषण कुलकर्णी

सुंदर स्वप्ने तिच्या उरी
निजली आहे एक परी

जोजवती तिज गाता गाता
शीत मंद झुळुकांच्या लाटा
तारे लुकलुकती अंबरी
निजली आहे एक परी

तिच्या सभोती फूलपाखरे
कितीकिती नाजूक पहारे!
हळू थांबती ओठांवरी
निजली आहे एक परी

तिला चांदणे टिपते अलगद
तिला स्पर्शतो वारा सावध
कला शिकव ही मला तरी
निजली आहे एक परी

तिच्या बटांना जरा छेडु का?
या ओठांवर ओठ ठेउ का?
नको नको, थांब क्षणभरी
निजली आहे एक परी

© भूषण कुलकर्णी

तो गोकुळ सोडुन गेला
वाटते लौकिकार्थाने
येथेच बासरी त्याची
येथेच राहिले गाणे

विरहाची भक्ती सोपी
सारखी आठवण येते
वेदना जेवढी उत्कट
आनंद तेवढा देते

मी स्वतःस विसरुन जाते
तेव्हा तो येथे येतो
मी भानावर आले की
तो पुन्हा नाहिसा होतो

तो येथे आणत नाही
कुठल्या युद्धाची धूळ
ती तशीच वाजत असते
मुरलीची मंजुळ धून

एकरूप झाली ह्रदये
मग कसली ताटातूट?
तो आहे अथवा नाही
हे देहापुरते द्वैत

लोकांना लाखो शंका
पण राधेला हे कळते
देवाच्या अवताराला
देहाचे बंधन असते

© भूषण कुलकर्णी