सापळे

सुंदर अक्षर पानावर लिहिलेले दिसते
तेथे खाडाखोड जराशी खटकत असते

मी, माझे या जाळ्यापासुन सुटका व्हावी
वाटणार नाही मग, कोणी माझे नसते

थांग प्रवाहाच्या खोलीचा लागत नाही
पण वरवरची खळखळ केवळ मनात ठसते

पुढे खुले आकाश, पंख फुटलेत तरीही
आजकाल घरट्यात पाखरू उदास बसते

आज सापळे असेही रचत जातो आपण
उद्या नेमके आपलेच मन तेथे फसते

© भूषण कुलकर्णी

Leave a comment