मैफिलीचे स्वप्न पाहत रंगतो मी एकटा
मात्र मैफिल रंगल्यावर राहतो मी एकटा
कर कुणाच्याही हवाली तू ह्रदय आता तुझे
स्पंदने पण सर्व त्याची जाणतो मी एकटा
दिसत होते झाड मोठे, पण तरी मी टाळले
म्हणत होते की, फळे ही पिकवतो मी एकटा
वेदना सार्या जगाच्या घेतल्या ऐकून मी
शेवटी सारांश उरला, सोसतो मी एकटा
ते असे गेले पुढे, काही न झाल्यासारखे
मागच्या गोष्टींत वेडा गुंततो मी एकटा
पाहिले स्टेटस तुझे मी, टॅग अन् हॅश्टॅगही
पण तुझा प्रत्येक फोटो सांगतो, “मी एकटा”
मी इथे आलो कशाला? जात आहे मी कुठे?
उत्तरे याची नव्याने शोधतो मी एकटा
नाव काहीही असू दे, वासना वा भावना
आतल्या युद्धात केवळ जिंकतो ‘मी’ एकटा
© भूषण कुलकर्णी
