चालताना तोल माझा ढळत गेला
हात धरलेला तुझाही सुटत गेला

माणसाचा जन्म म्हणजे मद्यशाळा
जो कुणी आला, इथुन धडपडत गेला

माणसे वेगात मागे पडत गेली
अन् मला माझाच रस्ता दिसत गेला

मी प्रकाशाला सरळ समजून बसलो
मात्र तो आकर्षणाने वळत गेला

तो मनाला वाटले ते घेत गेला
हाच संगम संस्कृृृतींचा म्हणत गेला

वाचला सुविचार, त्याची ही कहाणी
कळत गेला, वळत गेला, टळत गेला

© भूषण कुलकर्णी