जखमा सवयीच्या झाल्याने काही वाटत नाही
भरलेल्या मडक्यात आणखी पाणी मावत नाही

मेघ बरसले अवकाळी, नाचुन झाले मोरांचे
आजकाल श्रावणात कोणी तितका नाचत नाही

जरा मोकळी जागा दिसली, की ती काळी करतो
इतर कोणता रंग द्यायचा बाकी राहत नाही

पुढे जायचे आहे किंवा खोल जायचे आहे
एकदाच दोन्ही करणे अपुल्याला झेपत नाही

केवळ दुःखाच्या वेळेला अहं नकोसा होतो
बाकी तो वाईट कधी माझ्याशी वागत नाही

लोक भोवती होते तेव्हा स्वतःत गुंतत गेलो
आता बघतो तर कोणीही माझ्यासोबत नाही

© भूषण कुलकर्णी