पेपर गेला बराच अवघड
म्हणे व्यवस्था ही नाही धड

म्हणे कुणाला करू नये जज
ज्याची त्याची असते आवड

एक आणली फांदी तोडुन
त्यास मानले पूजेचा वड

विचार नव्हता खोल एवढा
मात्र बोलणे होते परखड

कविता कंटाळून परतली
सतत मनाची सुरूच बडबड

दुःख कसे मी सांगू त्यांना?
तिथे सुरू आधीच रडारड

वेळच नसतो डागडुजीला
फार मनाची होते पडझड

© भूषण कुलकर्णी