थोडे असू दे भान वेड्या आठवांना
हाका किती देशील गेलेल्या क्षणांना?

तारे तुझे हाती कधी येणार नव्हते
जपणार आहे तू दिलेल्या पौर्णिमांना

समजून घेण्याचे उगाचच यत्न केले
कोरीच पाने लावलेली पुस्तकांना

संगीत सुद्धा पाठ करणे शक्य असते
नसतात इतक्या भावना सगळ्या सुरांना

आपापले वैशिष्ट्य सांगा थोडक्यातच
हे मी विचारत थांबलो सगळ्या दिशांना

झोळी किती माझी, मला माहीत नाही
आधीच नाकारू कशाला शक्यतांना?

तो देह बाजारात मी केला खरेदी
आता कसा मी दोष द्यावा खाटकांना?

शब्दांत शेवटच्या तरी सांत्वन मिळाले
दुखवायचे नव्हते म्हणाली भावनांना

© भूषण कुलकर्णी