सावल्या

सर्व गावातल्या झोपल्या सावल्या
एक माझ्यातुझ्या जाहल्या सावल्या

पाय पडणार नाही प्रकाशावरी
पावलांना सदा बांधल्या सावल्या

जीवनाचा प्रवासी असा चालला
मिरवले ऊन अन् तुडवल्या सावल्या

ओल मातीत इथल्या सदा राहिली
माणसांच्या इथे झिरपल्या सावल्या

चांदणे सर्व घेऊन गेलीस तू
मात्र मागे तुझ्या राहिल्या सावल्या

नेमके काय घडले विचारू नका
काल भिंतीवरी हालल्या सावल्या

एवढा गर्द अंधार पडला कसा?
सर्व दुनियेतल्या सांडल्या सावल्या

तू अशानेच पडतोस काळा पुन्हा
रोज चरणी तुझ्या वाहिल्या सावल्या

Leave a comment