बहिर्जी

अंगावरुनी पाणी सुंदर वाहत होते
खडकालाही वाहुन जावे वाटत होते

हरेक वळणावर वेळेची सीमा होती
निरुपायाने पुढेच जावे लागत होते

आईबाबांच्या राज्यातच निवांत होतो
कोठे काही चुकल्यावरही चालत होते

सडा फुलांचा पडला होता मार्गावरती
ह्रदय तरीही नवीन काही शोधत होते

त्या गल्लीतुन पुन्हा पुन्हा जावेसे वाटे
तिथे छान कुठलेसे गाणे वाजत होते

राज्याभिषेक शिवराजांचा वैभवशाली
फकिराच्या वेषात बहिर्जी पाहत होते

-भूषण कुलकर्णी

Leave a comment