लाट

आमुच्या राजाकडे रे वैभवाचा थाट आहे
ते तिथे धुंदीत, लोकांचे रिकामे ताट आहे!

राजवाडा भव्य तो, सारी सुखे राजापुढे रे
सत्य त्याला कोण सांगे, जो दिसे तो भाट आहे

चांगल्या कामातही का पावले मागे पडावी?
पाप सारे आज येथे हिंडते मोकाट आहे

गुंतलो कामात थोडासा उशीरा काय आलो
संशयाचे अन् सवालांचे धुके का दाट आहे?

संग थोडे चालले जे, ते वळाले, दूर गेले
जीवनाची या कशी ही नागमोडी वाट आहे!

श्रावणी पाऊस गेला, ढाळतो पाने अता रे
एकटा मी त्या सरींची पाहतो का वाट आहे?

भेटती कित्येक काही ना कधीही वाटले रे
संगती वाहून नेणारी कशी ही लाट आहे!

© भूषण कुलकर्णी

One Comment

Leave a reply to विजयकुमार देशपांडे Cancel reply