किती सोनेरी ते पळ होते
दिसले सोने जे पितळ होते

गाळ सारा साठला तळाशी
वरवरचे पाणी नितळ होते

म्हणे शब्दांनी गफलत केली
मन तरी कोठे निर्मळ होते?

ही अदब कुठून आली दोस्ता?
पूर्वीचेच हास्य निखळ होते

वाट मला ओळखीची होती
पण ठेचकाळणे अटळ होते!

तुझी माझी चूक नव्हती कधी
पण साक्ष पुरावे सबळ होते!

© भूषण कुलकर्णी