हे प्रभो, शिवशंकरा, तू एकदा अवतार घ्यावा
प्रेम अन् वैराग्य यांना सत्य सुंदर अर्थ द्यावा

ज्ञान आहे बाह्य माझे, दीप चेतव आतला
निर्गुणाचीही जरा जाणीव होऊ दे मला
ब्रह्म माया ऐकलेले, अर्थ त्यांचा पोचवावा
हे प्रभो, शिवशंकरा, तू एकदा अवतार घ्यावा

वाटले जे संत होते, सत्व त्यांचे भंगले
आपल्या निवृत्तिचे बाजार त्यांनी मांडले
सत्य धर्मावर पुन्हा विश्वास अमुचा जागवावा
हे प्रभो, शिवशंकरा, तू एकदा अवतार घ्यावा

उंच पर्वत, वृृृृक्षवल्ली प्रिय तुझे आहेत जे
तू समाधीतून उठल्यावर कमी दिसतील ते
तू रहावे शांत तेव्हा, मार्ग पुढचा दाखवावा
हे प्रभो, शिवशंकरा, तू एकदा अवतार घ्यावा

राम आले, कृृृष्ण आले, तू कधी येशील रे?
सांग ह्या सामान्य लोकांना कधी दिसशील रे?
एक इथला जन्म म्हणजे क्षणभराचा वेळ द्यावा
हे प्रभो, शिवशंकरा, तू एकदा अवतार घ्यावा

© भूषण कुलकर्णी